non escondas o teu rostro de min!

Inclina o teu ouvido a min!

O día no que te invoco, respóndeme pronto!

e os meus ósos arden como leña seca.

e até esquezo comer o meu pan.

a pel pégaseme aos ósos.

como moucho solitario cheguei a ser.

os que me escarnecen, maldícenme.

misturei bágoas con bebida,

porque ti levantáchesme en alto e rexeitáchesme.

e voume secando como a herba.

permaneces para sempre,

O teu nome pasa de xerazón en xerazón.

porque é o momento de ter misericordia dela,

porque chegou o tempo determinado.

e ollan con afecto até o mesmo pó.

e a túa gloria, todos os reis da terra.

e aparecerá en gloria.

pois non desprezará a súa pregaria.

para que un pobo, aínda por crear, louve a Iah.

Desde os ceos Iahveh ollou a terra,

para libertar aos condeados a morte.

e a súa louvanza en Xerusalém,

para servir a Iahveh.

acortou os meus días.

Os teus anos son por todas as xerazóns.

e os ceos son obra das túas mans.

Todos eles desgástanse como unha vestidura,

removeralos como vestidura, e desaparecerán.

e os teus anos non terán fin.