¹ Sede imitadores de min, así como eu de Cristo. ² Felicítovos, porque vos lembrades de min en todo, e seguides firmes nas instrucións que vos transmitín. ³ Pero quero que saibades que a cabeza de todo home é Cristo, e a cabeza da muller é o home, e a cabeza de Cristo é Deus. ⁴ Todo home que ora ou profetiza coa cabeza cuberta avergoña a súa cabeza. ⁵ Pero toda muller que ora ou profetiza sen cubrir a súa cabeza, avergoña a cabeza dela, porque vén ser coma unha que foi rapada. ⁶ Porque se a muller non se cubre, que se rape, e se é avergoñante para a muller estar rapada, que se cubra. ⁷ Pois certamente o home non debe cubrir a súa cabeza, posto que é imaxe e gloria de Deus, pero a muller é gloria do home. ⁸ Porque o home non procede da muller, senón a muller do home; ⁹ e o home non foi creado por mor da muller, senón a muller por mor do home. ¹⁰ Por isto, a muller debe ter autoridade sobre a súa cabeza, por mor dos anxos. ¹¹ Con todo, no Señor, nin o home existe sen a muller, nin a muller sen o home; ¹² porque así como a muller procede do home, o home existe por medio da muller; pero todo procede de Deus. ¹³ Xulgade entre vosoutros: é apropiado que a muller ore a Deus coa cabeza descuberta? ¹⁴ Non vos ensina a natureza mesma que lle é avergoñante ao home deixar medrar o cabelo? ¹⁵ Pero á muller lle campa o cabelo longo, pois o cabelo longo foille dado en vez de veo. ¹⁶ Con todo iso, se alguén quere discutir, nin nós nin as igrexas de Deus teñen ese costume. ¹⁷ Pero ao darvos as seguintes instrucións, non vos felicito, porque non vos congregades para o mellor, senón para o peor. ¹⁸ Pois, de primeiras, escoito que cando vos xuntades como igrexa, hai divisións entre vós; e en parte dou creto. ¹⁹ Porque tamén debe haber divisións entre vós, para que saian á luz os aprobados de entre vós. ²⁰ Polo tanto, cando vos xuntades, non estades comendo a cena do Señor, ²¹ porque ao comer, cada un adiántase a tomar a súa propia cea, e un ten fame e outro está bébedo. ²² Será que non tendes casas para comer e beber? Ou desprezades á igrexa de Deus e avergoñades aos que non teñen? Nisto non podo felicitarvos. ²³ Porque eu mesmo recibín do Señor o mesmo que vos ensinei: que o Señor Xesús, na noite na que foi entregado, colleu pan. ²⁴ E dando grazas, partiuno e dixo: isto é o meu corpo que é por vós, facede isto en memoria de min. ²⁵ Do mesmo xeito colleu tamén a copa despois de cear, dicindo: esta é a copa do novo pacto no meu sangue; facede isto, tódalas veces que a bebades, en memoria de min. ²⁶ Porque tódalas veces que comades este pan e bebades a copa, a morte do Señor proclamades ata que veña. ²⁷ Polo tanto, o que coma o pan ou beba a copa do Señor indignamente, será culpable do corpo e do sangue do Señor. ²⁸ Polo tanto, que cada un se examine a si mesmo, e coma así do pan e beba da copa. ²⁹ Porque o que come ou bebe sen recoñecer o corpo, xuízo come e bebe para si. ³⁰ Por iso hai moitos febles e enfermos entre vosoutros, e abondo son os que durmen. ³¹ Pero se nos examinásemos a nós mesmos, non seriamos xulgados; ³² mais sendo xulgados, somos disciplinados polo Señor, para non sermos condenados xunto co mundo. ³³ Así que, meus irmáns, cando vos xuntedes para comer, agardádevos uns aos outros. ³⁴ Se algún ten fame, coma na casa, para que non vos xuntedes para xuízo. Pero, as demais cousas, poreinas en orde cando vaia a vós.