¹ କେତେକ ଫାରୁଶୀ ଓ ସାଦ୍ଦୁକୀମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି କହିଲେ, ଈଶ୍ଵର ଯେ ତୁମ୍ଭକୁ ସତରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ପଠାଇଛନ୍ତି ଏହାର ପ୍ରମାଣ ସ୍ଵରୂପେ ତୁମ୍ଭେ ଆକାଶରେ ଏକ ଚିହ୍ନ ଆମକୁ ଦେଖାଅ | ² ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, ଆମ ଦେଶରେ ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟରେ ଯେବେ ଆକାଶ ନାଲି ଦେଖାଯାଏ, ତେବେ ଆମ୍ଭେମାନେ କହିଥାଉ, ଆସନ୍ତା କାଲି ଭଲ ପାଗ ହେବ | ³ ମାତ୍ର ଆକାଶ ଯେବେ ସକାଳ ସମୟରେ ନାଲି ଦେଖାଯାଏ, ଆମେ କହିଥାଉ, ଆଜି ଦିନ ସାରା ପାଗ ଖରାପ ରହିବ | ତୁମ୍ଭେମାନେ ତ ଆକାଶକୁ ଦେଖି ପାଗ କିପରି ହେବ ତାହା ଜାଣିପାର, ଅଥଚ଼ ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟର ସ୍ପଷ୍ଟ ଚିହ୍ନ ସବୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ କିପରି ବୁଝି ପାରୁ ନାହଁ ! ⁴ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଅବିଶ୍ଵାସୀ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ, ତୁମ୍ଭେ ମୋ’ଠାରେ ନାନା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କର୍ମ ଦେଖିଲେ ହେଁ, ବିଶ୍ଵସ୍ତ ଭାବେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଉପାସନା କରୁ ନାହଁ | ଏଣୁ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କର୍ମ କରିବି ନାହିଁ | କିନ୍ତୁ, ଯୂନସ ଭବିଷ୍ୟତ ବକ୍ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଯେଉଁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଘଟଣା ଘଟିଥିଲା, ଯେ କି ତିନିଦିନ ଓ ତିନି ରାତି ଏକ ମତ୍ସ ଉଦରରେ ଥିଲେ, ଓ ବାହାରି ଆସିଲେ | ଏହି କର୍ମ ବିନା ଆଉ କିଛି କରା ଯାଇ ପାରିବ ନାହିଁ | ଏହା କହି ଯୀଶୁ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟରୁ ଚାଲି ଗଲେ | ⁵ ଆଉ ସେମାନେ ଗାଲିଲୀ ହ୍ରଦର ଅପର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ପହଞ୍ଚି ଦେଖିଲେ ଯେ, ସେମାନେ ଆପଣା ସଙ୍ଗରେ ଖାଦ୍ୟ ସାମଗ୍ରୀ ନେବାକୁ ଭୁଲି ଯାଇଛନ୍ତି | ⁶ ସେହିକ୍ଷଣି ଯୀଶୁ ତାହା ଅନ୍ତରରେ ଜାଣି ପାରି ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ସାବଧାନ, ଫାରୁଶୀ ଓ ସାଦ୍ଦୁକୀମାନେ ତୁମ୍ଭକୁ ଦେବାକୁ ଚାହୁଁ ଥିବା ତାଡି ଗ୍ରହଣ କରିବା ପ୍ରତି ସତର୍କ ହୁଅ | ⁷ ତାହା ଶୁଣି ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ କୁହାକୁହି ହେଲେ, ସେମାନେ ଆପଣା ସଙ୍ଗରେ ରୋଟୀ ନେବାକୁ ଭୁଲି ଯାଇଥିବାରୁ ସେ ଏପରି କହୁଅଛନ୍ତି | ⁸ କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ ସେମାନେ କହୁଥିବା କଥା ଜାଣି ପାରି, ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, ହେ ଅଳ୍ପ ବିଶ୍ଵାସୀମାନେ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ରୋଟୀ ନାହିଁ ବୋଲି କାହିଁକି ଏତେ ଚିନ୍ତା କରୁଅଛ? ମୁଁ ତ ଫାରୁଶୀ ଓ ସାଦ୍ଦୁକୀମାନଙ୍କ ତାଡି ବିଷୟରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହିଲି | ⁹ ମୁଁ ଯେ ରୋଟୀ ପାଇଁ ଚିନ୍ତିତ ଏହା ମନେ କର ନାହିଁ, ମୁଁ ପାଞ୍ଚଟି ରୋଟୀରେ ପାଞ୍ଚ ହଜାର ଲୋକଙ୍କୁ ଖୁଆଇଲି, ଓ କେତେ ଟୋକେଇ ବଳି ପଡ଼ିଲା, ତାହା କ’ଣ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ମନେ ନାହିଁ? ¹⁰ ପୁଣି ଚାରି ହଜାର ଲୋକଙ୍କୁ ସାତୋଟି ରୋଟୀକୁ ନେଇ ବହୁ ଗୁଣିତ କରି ଖୁଆଇ ଥିଲି, ଓ ଭଙ୍ଗା ଖଣ୍ଡ ଗୁଡିକୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ କେତେ ଟୋକେଇରେ ଭର୍ତ୍ତୀ କରିଥିଲ, ତାହା କ’ଣ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ମନେ ପଡୁ ନାହିଁ? ¹¹ ମୁଁ ଯେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ରୋଟୀ ବିଷୟରେ କହି ନ ଥିଲି, ଏହା କିପରି ବୁଝୁ ନାହଁ ? କିନ୍ତୁ ଫାରୂଶୀ ଓ ସାଦ୍ଦୂକୀମାନଙ୍କ ଖମୀର ବିଷୟରେ ସାବଧାନ ହୋଇଥାଅ । ¹² ସେ ଯେ ରୋଟୀର ଖମୀରଠାରୁ ସାବଧାନ ହୋଇ ରହିବା ପାଇଁ ନ କହି ଫାରୂଶୀ ଓ ସାଦ୍ଦୂକୀମାନଙ୍କ ଶିକ୍ଷାରୁ ସାବଧାନ ହୋଇ ରହିବା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଥିଲେ, ଏହା ସେମାନେ ସେତେବେଳେ ବୁଝିଲେ । ¹³ ପରେ ଯୀଶୁ କାଇସରିୟା ଫିଲିପ୍ପୀ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଆସି ଆପଣା ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପଚାରିବାକୁ ଲାଗିଲେ, ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର କିଏ ବୋଲି ଲୋକେ କ'ଣ କହନ୍ତି ? ¹⁴ ଏଥିରେ ସେମାନେ କହିଲେ, କେହି କେହି କହନ୍ତି, ବାପ୍ତିଜକ ଯୋହନ, କେହି କେହି ଏଲୀୟ, ଆଉ କେହି କେହି ଯିରିମୀୟ ଅବା ଭାବବାଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ । ¹⁵ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, କିନ୍ତୁ ମୁଁ କିଏ ବୋଲି ତୁମ୍ଭେମାନେ କ'ଣ କହୁଅଛ ? ¹⁶ ଶିମୋନ ପିତର ଉତ୍ତର ଦେଲେ, ଆପଣ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ଜୀବନ୍ତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପୁତ୍ର । ¹⁷ ଏଥିରେ ଯୀଶୁ ତାହାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, ହେ ଯୂନସର ପୁତ୍ର ଶିମୋନ, ତୁମ୍ଭେ ଧନ୍ୟ, କାରଣ ମନୁଷ୍ୟ ତୁମ୍ଭ ନିକଟରେ ଏହା ପ୍ରକାଶ କରି ନାହିଁ, ବରଂ ମୋହର ସ୍ୱର୍ଗସ୍ଥ ପିତା ପ୍ରକାଶ କରିଅଛନ୍ତି । ¹⁸ ଆଉ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମ୍ଭକୁ କହୁଅଛି, ତୁମ୍ଭେ ପିତର, ପୁଣି, ଏହି ପଥର ଉପରେ ମୁଁ ଆପଣା ମଣ୍ଡଳୀ ତୋଳିବି, ଆଉ ପାତାଳର ବଳ ତାହାକୁ ପରାଜୟ କରିବ ନାହିଁ । ¹⁹ ମୁଁ ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗରାଜ୍ୟର କଞ୍ଚି ଦେବି, ଆଉ ତୁମ୍ଭେ ପୃଥିବୀରେ ଯାହା କିଛି ବନ୍ଦ କରିବ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ତାହା ବନ୍ଦ ରହିବ, ପୁଣି, ପୃଥିବୀରେ ଯାହା କିଛି ମୁକ୍ତ କରିବ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ତାହା ମୁକ୍ତ ରହିବ । ²⁰ ସେତେବେଳେ ସେ ଯେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଅଟନ୍ତି, ଏହା କାହାକୁ ନ କହିବା ପାଇଁ ସେ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ। ²¹ ସେହି ସମୟଠାରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଆପଣା ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ବୁଝାଇବାକୁ ଲାଗିଲେ ଯେ, ତାହାଙ୍କୁ ଅବଶ୍ୟ ଯିରୂଶାଲମକୁ ଯିବାକୁ ହେବ ଏବଂ ପ୍ରାଚୀନ, ପ୍ରଧାନ ଯାଜକ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ହସ୍ତରୁ ଅନେକ ଦୁଃଖଭୋଗ କରି ହତ ହେବାକୁ ହେବ, ପୁଣି, ତୃତୀୟ ଦିବସରେ ଉତ୍ଥିତ ହେବାକୁ ହେବ। ²² ସେଥିରେ ପିତର ତାହାଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ ପାଖକୁ ଘେନିଯାଇ ଅନୁଯୋଗ କରି କହିବାକୁ ଲାଗିଲେ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ଈଶ୍ୱର ଆପଣଙ୍କୁ ଦୟା କରନ୍ତୁ, ନା ପ୍ରଭୁ, ଏହା ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରତି କେବେ ହେଁ ନ ଘଟୁ । ²³ କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ ବୁଲିପଡ଼ି ପିତରଙ୍କୁ କହିଲେ, ମୋ ଆଗରୁ ଦୂର ହୁଅ, ଶୟତାନ, ତୁମ୍ଭେ ମୋର ବିଘ୍ନସ୍ୱରୂପ, କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଷୟ ନ ଭାବି ମନୁଷ୍ୟର ବିଷୟ ଭାବୁଅଛ । ²⁴ ସେତେବେଳେ ଯୀଶୁ ଆପଣା ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, କେହି ଯେବେ ମୋହର ଅନୁଗାମୀ ହେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ତେବେ ସେ ଆପଣାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରୁ, ପୁଣି, ଆପଣା କ୍ରୁଶ ନେଇ ମୋହର ଅନୁଗମନ କରୁ । ²⁵ କାରଣ ଯେ କେହି ଆପଣା ଜୀବନ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ସେ ତାହା ହରାଇବ; କିନ୍ତୁ ଯେ କେହି ମୋ’ନିମନ୍ତେ ଆପଣା ଜୀବନ ହରାଇବ, ସେ ତାହା ପାଇବ । ²⁶ ଆଉ ମନୁଷ୍ୟ ଯେବେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଲାଭ କରି ଆପଣା ଜୀବନ ହରାଏ, ତେବେ ତାହାର କି ଲାଭ ହେବ ? କିମ୍ବା ମନୁଷ୍ୟ ଆପଣା ଜୀବନ ବଦଳରେ କ'ଣ ଦେବ ? ²⁷ ପୁଣି, ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ଆପଣା ପିତାଙ୍କ ମହିମାରେ ନିଜ ଦୂତମାନଙ୍କ ସହିତ ଆଗମନ କରିବେ ଏବଂ ସେତେବେଳେ ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲୋକକୁ ତାହାର କର୍ମ ଅନୁସାରେ ଫଳ ଦେବେ । ²⁸ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସତ୍ୟ କହୁଅଛି, ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କର ଆପଣା ରାଜ୍ୟରେ ଆଗମନ ନ ଦେଖିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏଠାରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ମୃତ୍ୟୁର ଆସ୍ୱାଦ ପାଇବେ ନାହିଁ ।