Kapitulo 14

1 Ang tawo, nga gipakatawo sa usa ka babaye, mabuhi lamang sa pipila ka mga adlaw ug puno sa kasamok. 2 Motubo siya gikan sa yuta sama sa usa ka bulak ug pagaputlon lamang; mikalagiw siya sama sa anino ug wala magdugay. 3 Lantawon mo ba ang bisan asa niini? Dad-on mo ba ako ngadto sa hukmanan uban kanimo? 4 Kinsa ba ang makadala ug usa ka butang nga hinlo sa usa ka butang nga hugaw? Wala gayod. 5 Gitakda na ang mga adlaw sa tawo. Ang gidaghanon sa iyang mga bulan anaa kanimo; gitudlo mo ang iyang kinutoban nga dili niya malabang. 6 Ipahilayo ang imong panan-aw gikan kaniya aron nga makapahulay siya, aron nga ikalipay niya ang iyang adlaw sama sa sinuholang tawo kung mabuhat niya kana. 7 Adunay paglaom sa usa ka kahoy; kung putlon man kini, mutubo pa kini pag-usab, aron ang iyang linghod nga salingsing dili mawala. 8 Bisan modako ug mogulang na ang gamot niini sa yuta, ug ang tuod niini mamatay sa yuta, 9 ni bisan pa kung kini makasimhot lamang ug tubig, manalingsing kini ug makapananga sama sa usa ka tanom. 10 Apan ang tawo mamatay; maluya siya; sa pagkatinuod, muhunong sa pag-ginhawa ang tawo, ug unya asa naman siya? 11 Ingon nga ang tubig mawala gikan sa linaw, ug maingon nga ang suba mohubas ug mauga, 12 mao nga mohigda ang mga tawo ug dili na makabangon pag-usab. Hangtod ang kalangitan mahanaw, dili na sila makamata ni mahigmata gikan sa ilang pagkatulog. 13 O, buot mo ako itago pahilayo sa Seol halayo gikan sa kasamok, ug nga buot mo ako tipigan sa tago hangtod nga mahupay na ang imong kaligutgot, nga buot mo ako ibutang sa hustong panahon nga magpabilin didto ug unya hinumdomi ako! 14 Kung ang usa ka tawo mamatay, mabuhi pa ba siya pag-usab? Tanang panahon sa akong pag-alagad didto nagpaabot ako hangtod ang pagbuhi kanako kinahanglan moabot. 15 Buot ka motawag, ug ako magatubag kanimo. Ikaw buot adunay tinguha sa buhat sa imong mga kamot. 16 Buot nimo ihapon ug atimanon ang akong mga tunob; dili ka buot magbantay sa pagsubay sa akong sala. 17 Ang akong kalapasan gisilyohan sulod sa usa ka sudlanan; gitabunan mo ang akong kadaotan. 18 Apan bisan mahulog ug mahugno ang kabukiran ug mawagtang kini; bisan ang mga bato mabalhin gikan sa ilang nahimutangan; 19 ang katubigan magahilis sa mga bato; ang ilang pagbaha mobanlas sa abog sa yuta. Sama niini, gilaglag mo ang paglaom sa tawo. 20 Sa walay katapusan gipildi mo siya, ug siya mamatay; giusab mo ang iyang nawong ug gipalakaw aron mamatay. 21 Kung ang iyang mga anak nga lalaki mapasidunggan, wala siya masayod niini; ug kon sila gidala sa ubos, dili siya makakita niini. 22 Bati-on lamang niya ang kasakit sa iyang kaugalingong lawas, ug magsubo siya alang sa iyang kaugalingon.