¹ Eu, así pois, prisioneiro do Señor, rógovos que vivades dunha do xeito digno da vocación coa que fostes chamados, ² con toda humildade e mansedume, con paciencia, soportándovos uns a outros en amor, ³ esforzándovos por preservar a unidade do Espírito no vínculo da Paz ⁴ Hai un só corpo e un só Espírito, así como tamén vós fostes chamados nunha mesma esperanza da vosa vocación; ⁵ un só Señor, unha soa fe, un só bautismo, ⁶ un só Deus e Pai de todos, que está sobre todos, por todos e en todos ⁷ Mais se nos concedeu a cada un de nós a gracia conforme á medida do don de Cristo. ⁸ Por tanto, di: Cando ascendeu ao ceo, levou cautivo un exercito de cautivos e lles deu dons aos homes. ⁹ (Cal é o significado de "Ascendeu", senon que tamén descendeu as profundidades da terra? ¹⁰ O que descendeu é tamén o mesmo que ascendeu moito máis arriba de todos os ceos, para poder cubrilo todo). ¹¹ E El fixo a uns apóstolos, a outros profetas, a outros evanxelistas, a outros pastores e mestres, ¹² co fin de capacitar aos santos para a obra do ministerio, para edificación do corpo de Cristo; ¹³ ata que todos cheguemos á unidade da fe e do coñecemento pleno do Fillo de Deus, á condición dun home maduro, á medida da estatura da plenitude de Cristo; ¹⁴ Para que non sexamos nenos pequenos abaneados polas ondas e levados por todo vento de doutrina de aquí para alá, pola astucia dos homes, polas artimañas enganosas do erro, ¹⁵ senon que falando a verdade en amor, crezamos en todo naquel que é a cabeza, é dicir, Cristo, ¹⁶ de quen todo o corpo (estando ben axustado e xuntado pola unión que proporcionan as coiunturas), conforme ao funcionamento axeitado de cada membro, produce o crecemento do corpo para a súa propria edificación en amor. ¹⁷ Dígovos, polo tanto, e recoméndovos no Señor: que xa non andedes así como andan tamén os xentís, na vanidade da súa mente, ¹⁸ oscurecidos no seu entendimento, excluidos da vida de Deus por causa da ignorancia que hai neles, pola dureza do seu corazón; ¹⁹ e eles, chegando a ser insensibles, entregáronse á conducta libertina para cometer toda clase de impurezas con avidez ²⁰ Mais vós non aprendistes deste xeito de Cristo, se o ouvistes en verdade, ²¹ e fostes ensinados por El, conforme a verdade que hai en Xesús, ²² en canto á vosa maneira de vivir de antes, desposuídevos do home vello, que se corrompe segundo os desexos enganosos. ²³ e sede renovados no espirito da vosa mente, ²⁴ e vestídevos do novo home, o que, na semellanza de Deus, foi criado na xustiza e santidade da verdade ²⁵ Polo tanto, deixando a un lado a mentira, decide a verdade cadaquen ao seu próximo, porque somos membros os uns dos outros. ²⁶ Anoxádevos, mais non cheguedes a pecar; que non chegue voso enfado ao solpor, ²⁷ nen lle deades entrada ao demo. ²⁸ O que rouba, xa non roube, senon que traballe, facendo coas súas mans o que é bo, a fin que teña que compartir co que ten necesidade. ²⁹ Non saia da vosa boca nengunha palabra apondrentada, senon só a que sexa para edificación, segundo a necesidade do momento, para que imparta gracia aos que escoitan. ³⁰ E non entristezades ao Espírito Santo de Deus, polo cal fustes selados para o día da redención ³¹ Arrancade de vós toda amargura, anoxo, ira, berros, maledicencia, asi como toda malicia. ³² Sede máis ben amables os uns cos outros, misericordiosos, perdoándovos uns a outros, así como tamén Deus vos perdoou en Cristo.